นักดนตรี

posted on 07 Oct 2009 01:06 by joebongo

ผมเคยได้ยินประโยคหนึ่งจากยัยตัวร้ายของผม...

"ถ้าคุณตื่นมาตอนเช้า แล้วอย่างแรกที่คุณอยากจะทำคือร้องเพลงล่ะก็...คุณก็ควรเป็นนักร้อง"

เป็นประโยคจากหนังเรื่อง Sister Act - ชีเฉาก๊วย นำแสดงโดย วูปี้ โกลด์เบิร์ก

 

ครับ...ตอนนี้ยัยตัวร้ายของผม เป็นนักร้องไปเรียบร้อยโรงเรียนชีแล้วครับ

เศร้านิดๆ ที่เราจะมีเวลาให้กันน้อยลง... เจอหน้ากันน้อยลง... เข้าใจกันน้อยลง... คุยกันน้อยลง

แต่ผมก็ดีใจ ที่ฝันของเธอจะเป็นจริงเสียที

 

ตอนยังเรียนอยู่โรงเรียน คลาสภาษาไทยสอนผมว่า 'นัก' แปลว่า ผู้ที่ทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งเป็นนิจ เป็นอาชีพ

นักร้องก็คือผู้ที่ร้องเป็นอาชีพ นักเรียนก็ผู้ที่เรียนเป็นอาชีพ

นักฟุตบอลก็เตะฟุตบอลกันเป็นอาชีพ นักการเมืองก็เล่นการเมืองเป็นอาชีพ ฉันใดก็ฉันนั้น

นักดนตรีก็คือผู้ที่เล่นดนตรีเป็นอาชีพ...

 

วันนี้...และวันก่อน... ผมเปิดดูคอนเสิร์ตที่ซื้อมาดองไว้นานแล้ว

เป็นคอนเสิร์ตของซานตาน่า และ Jamiroquai

ตอนซื้อนี่ คิดแต่ว่าจะเอามาเปิดดูมือเปอร์คัสชั่นตีมันอย่างเดียวเลย

แล้วผมก็ไม่ผิดหวัง ทั้งสองคอนเสิร์ตมีมือเปอร์คัสชั่นที่เล่นเก่งอย่างกับเทวดา

อยากจะบอกว่า อารมณ์ตอนนั้นของผมมันพลุ่งพล่านมาก

ไม่รู้ใครเคยเป็นรึเปล่า แต่ถ้าผมเห็นคนเล่นคอนเสิร์ตเก่งๆ เจ๋งๆ

เลือดผมจะฉีดพล่าน...

ผมอยากอยู่บนนั้น... เล่นอย่างนั้น... เป็นอย่างนั้น... มีความสุขอย่างนั้น

 

เมื่อกี้... เพิ่งดูรูปคอนเสิร์ตอีทีซี วงดนตรีที่ผมชอบมาก

เลือดพล่านอีกแล้ว...

ไม่รู้ว่าซักวันผมจะได้เป็นอย่างนั้นมั้ย... ในเมื่ออาชีพทางดนตรีกับการมีกะตังค์เลี้ยงชีพ มันดูจะเข้ากันไม่ได้ในสายตาใครหลายๆคน

...แม้แต่ผมก็ยังไม่มั่นใจ...

 

วันก่อนของวันก่อน... ผม และเหล่าอะเดย์จูเนียร์ 6 ทั้งหลาย ไปให้สัมภาษณ์ (โอววว ดังขนาด) ให้กับนิตยสารนักศึกษาฉบับหนึ่ง

หนึ่งในคำถามที่ถามคือ "ต่อจากฝึกงานที่อะเดย์แล้ว ทุกคนอยากทำอะไรต่อครับ"

อื้มมมม น่าคิด

ผมเคยฝันว่าผมจะเป็นนักกฎหมาย ที่เล่นดนตรีไปด้วยยามเลิกงาน

แล้วผมก็เคยฝัน ว่าผมจะทำงานหนังสือไปด้วย แล้วก็เล่นดนตรีไปด้วยหลังเลิกงานอีกเช่นกัน

ฝันผมเปลี่ยนแปลง... แต่สิ่งบางสิ่งไม่เปลี่ยนไป

บางทีฝันที่พ่วงไว้ อาจจะเป็นฝันจริงๆก็ได้

 

ผมเริ่มจะชัดเจน ในฝันของตัวเอง แต่ยังไม่ค่อยมั่นใจในความมั่นคงนัก แต่ชัวร์มาก

ถ้าวันไหนผมได้มีโอกาสไปหายัยตัวร้ายของผมล่ะก็ ผมจะพูดว่า

"ถ้าคุณเลือดฉีดพล่านเวลาเห็นใครเล่นดนตรีล่ะก็...

 

...คุณก็ควรเป็นนักดนตรี"

เอสกิโม...

posted on 15 Sep 2009 00:15 by joebongo

ช่วงนี้เป็นช่วงชีวิตที่ยุ่งสุดๆ ของผมจริงๆ ครับ

วันนี้ต้องมาออฟฟิศตอนเช้า ไปเล่นดนตรีตอนบ่าย แล้วก็กลับมาออฟฟิศตอนดึก

เป็นมา 2 วันแล้ว เหมือนวัฏจักรยุงลาย

เหนื่อยสุดๆ นี่ยังไม่รวมที่ต้องอ่านหนังสือสอบตอนปลายเดือนด้วยนะเนี่ย

ตายครับตาย

 

และไอ้อาการยุ่งเกินอัตราของผมเนี่ย ก็มีอันทำให้ปณิธานที่จะอัพบล็อกทุกวันจันทร์และศุกร์ของผมต้องมีอันหมันแดกกันไป

เอาเป็นว่า ให้ใกล้เคียงไอ้ที่กำหนดไว้ให้มากที่สุดแล้วกัน แหะๆ 

 

เมื่อวานผมได้อ่านบล็อกของคุณพี่บองเต่า ศิษย์ซารารีมังมาครับ 

มันมีเอนทรีนึง เขียนไว้เกี่ยวกับว่า ไอ้ความรู้ที่เราถูกสอนกันมาในโรงเรียนเนี่ย มันเชื่อได้แค่ไหน

อาจารย์ของเรา เชื่อได้กันแค่ไหนวะเนี่ย

แต่ของอย่างนี้ ไม่เจอะกับตัวเองคงไม่รู้

ผมมีตัวอย่างนึงเด้งขึ้นมาในหัวเลยครับ ตอนอ่านเอนทรีจบ

 

ตอนนั้น ผมเรียนอยู่ชั้นม.ต้นครับ จำไม่ผิดน่าจะเป็น ม.3

คลาสวิชาสังคมกำลังจะเริ่ม ผมนั่งตรงกลางห้อง ทำหน้าใจจดใจจ่อ เพราะชอบเรียนเรื่องเกี่ยวกับโลก เรื่องภูมิศาสตร์อยู่แล้ว

อาจารย์เดินเข้าห้องมา เป็นอาจารย์ผู้หญิง อายุประมาณ 50 ปี ผมตั้งกระบัง หน้าขาวนวล หน้าตาเฉยเมยพอๆ กับเสียงการสอนแบบโมโนโทนของเธอ

วันนี้เริ่มคลาสวันแรก อาจารย์ตั้งใจจะเกริ่นเรื่องสภาพแวดล้อม ภูมิศาสตร์ มีผลต่อลักษณะทางพันธุกรรมของมนุษย์

"เอ้า ไหนใครบอกซิ ว่าชาวแอฟริกา ผิวสีอะไร"

"ดำครับ" เพื่อนผมคนนึงตอบ

"ดีมาก แล้วเอสกิโมล่ะ ผิวสีอะไร โจ้ตอบซิ"

"เอ่อ...ผิวเหลืองครับ"

...

ทั้งห้องเงียบไปราว 2 วินาที จากนั้น...

55555555555555555+ เสียงหัวเราะระเบิดไปทั่วห้อง ราวกับกูไปปล่อยตดแตกหน้าชั้นเรียนยังไงยังงั้น

อาจารย์ก็เหมือนกัน อาจารย์แกหัวเราะน้อยๆ พร้อมกับทำหน้าแบบ โถถถถ! เด็กน้อยไม่รู้อะไรซะแล้ว มา! ให้ครูสอนเถอะนะ

"เอสกิโมเนี่ย ผิวขาวนะจ๊ะ อยู่ที่ขั้วโลกเหนือจ้ะ ฮุฮุ"

...

 

มันอะไรกันคร้าบบบบบ??

คือพูดกันตามตรง เอสกิโมเนี่ย มันอยู่ในที่หนาวก็จริง

แต่เค้าเป็นคนผิวเหลืองนะคร้าบ ไปดูตาม National Geographic ดิ แม่งหน้ากะเหรี่ยงเหมือนกูเลย

เป็นเผ่าพันธุ์มองโกลอยด์น่ะ รู้จักม้ายยยยย

อยากยกตัวอย่างคนขาวก็เอาพวกฝรั่งมาสิครับ ฝรั่งคอเคซอยด์น่ะพี่น้อง

เออ... ขาวก็ขาว เอสกิโมผิวขาวก็ได้ (วะ) ขำกันเข้าไป

 

 

 

เรื่องนี้สอนให้่รู้ว่า... อย่าฉลาดกว่าอาจารย์

(และถ้าจะสอนเด็ก ก็ทำการบ้านมาดีๆ หน่อย ไม่ใช่มาหักหน้าเด็กที่รู้จริงๆ อย่างนี้) 

 

ปล. ผมคืนดีกับยัยตัวร้ายแล้วครับ ขอโทษและขอบคุณที่ทำให้หลายคนเป็นห่วง

อัพเดตอาการ

posted on 06 Sep 2009 22:49 by joebongo

ก่อนอื่น ก่อนจะเขียนอะไรไปมากกว่านี้

ขอขอบคุณทุกคอมเมนต์ในเอนทรีที่แล้วครับ ^^

รวมคนที่มาอ่านแต่ไม่ได้เม้นต์ด้วย ล่อไปเกือบ 90 วิว

ตกใจมาก (ระคนดีใจ) ขอบอก... ไม่เคยเจอ

ใครที่เป็นห่วงว่าผมจะไปคิดสั้น ฆ่าตัวตายให้วายชีวี ศรีสุริโยทัย

ขอรายงานว่า ตอนนี้อาการดีขึ้นมากแล้ว ผมไม่โง่นะครับ

แค่อกเดาะนิดหน่อย... (ซิกๆ)

ใครไม่รู้เรื่อง ก็กลับไปอ่านกันได้ครับ >>> อันที่แล้ว

 

 

อยากบอกว่า ไม่เคยเจออารมณ์และอาการแบบนี้มานาน...

ร่วม 8 ปีแล้วครับ

อาการ 'อกหัก' เนี่ย

ตอนนี้เลยมีอาการแทรกซ้อน

อยู่ๆ ก็ติสท์ ติสท์แตกกันซะอย่างนั้น

ฟังเพลงไปก็ร้องไห้

ไอ้ก่อนหน้านี้ก็ฟังเพลงเนี้ยแหละ ก็ไม่เคยจะเป็นไร ไม่ได้ใส่ใจเนื้อร้องด้วยซ้ำ

มาตอนนี้ โอ้ววววว มันโดนครับมันโดน (T_T)

เพราะฉะนั้น ผมไม่อยากจะรอช้า

จับ 5 เพลงสุดโดน มาเล่าสู่กันฟัง

ไม่ตรงใจใคร อย่าว่ากัน เพราะนี่มันตรงใจกูโช้ะๆ

 

1. ยังรักฉันอยู่ไหม - หนึ่ง จักรวาร Feat. ตอง ภัครมัย

โอ้ววววว ฟังแล้วอยากไปฆ่าตัวตายซะบัดเดี๋ยวนี้

โดยเฉพาะท่อนฮุค ที่ร้องว่า "ที่รัก เธอยังรักฉันมั้ย" นี่มันตรงใจมากครับ

รวมกับเสียงเปียโนบีบหัวใจนั่น แม่จ้าว จะแซ้ดไปไหน 

อยากเอาไปเปิดให้เธอฟังเอามากๆ

รักกูมั้ยยยยยย~

 

2. อย่าถาม - ETC.

ตามชื่อครับ อย่ามาถาม เข้าใจมั้ย? เอ๊ะ กูบอกว่าอย่า... ฟังภาษาไทยออกมั้ยเนี่ย!

หายแล้วจะบอกเอง เข้าใจ๋?

 

3. This Time - Wondergirls

ผมไม่ใช่คอซีรี่ส์เกาหลีครับ เพลงเกาหลีก็ไม่เว้น

ฉะนั้น ภาษาเกาหลีผม แทบไม่กระดิกครับ

รู้ว่า ซารางเฮโย แปลว่าอะไรก็บุญแล้วครับ

แต่ผมชอบเพลงนี้มากครับ แม้จะฟังไม่ออก

อารมณ์เพลงเหงามาก...

.......

ฮือๆๆๆ ฟังแล้วอยากจะร้องไห้

แม้จะฟังไม่ออกซักกะคำ

ใครคิดว่าอกหักแล้วมีภูมิคุ้มกันกล้าแข็ง หรือคิดว่าเซ้นส์ด้านฟีลเพลงติดลบล่ะก็

ลองเลยครับ

 

4. น้ำตา - พี่เบิร์ด

เพลงนี้ ไม่ได้เศร้ามากครับ...

แต่ฟังถึงท่อนที่พี่เบิร์ดร้องว่า "ปล่อยน้ำตาให้ไหล ใช้มันอยู่เป็นเพื่อนเธอ" แล้ว

พี่เบิร์ดสั่งมาครับ ไม่ทำตามก็กระไรอยู่...

 

5. First Love - นุ้ย วิริยาภา

เพลงนี้เธอฝากมาครับ...

ส่วนตัวมาก

ใครฟังแล้วไม่เศร้าไม่ว่าครับ แต่กูเศร้า